Filipijnen deel 2

Lieve allemaal,

Laatste keer dat we mailden, zaten we tussen de rijstevelden in Banaue...en nu op een totaal ander eiland in de Filipijnen, namelijk Palawan (El Nido). In de tussentijd veel leuke dingen gezien en grappige dingen meegemaakt.

In Banaue hebben we een zware trekking gedaan naar Batad door de bergen met als einddoel een waterval. We hebben uren in de hitte gelopen, door bergen en langs rijstevelden, echt super mooi!!! En geen toerist te zien. We hebben in de waterval gezwommen, waarbij werd verteld dat een paar jaar geleden een Filipijnse acteur tijdens opnames van een film door de kracht van de waterval naar beneden is getrokken en nooit meer boven is gekomen....dus zijn we redelijk op afstand van het waterval gebleven.
Op de terugweg van de trekking hebben we met een heftige regenbui te maken gehad. We waren door en door nat geregend....na zo'n 2 uur alleen maar in regen gelopen te hebben!

Na Banaue zijn we naar Sagada gegaan die bekend staat om zijn grotten. We hebben onder andere de grootste grot daar bezocht die vol zit met vleermuizen. Wat een stank.....:-) We zijn samen met de gids ver in de grot gelopen. Tuurlijk is hier geen weg, maar enorme rotsen waar we overheen moesten klimmen. We hadden alleen het licht van de gids, dus soms raakte je een rots en het voelde heeeeeel erg glibberig (uitwerpselen van de vleermuizen). Hoe verder we de grot binnenliepen, hoe mooier het werd. We kwamen in het gedeelte waar je op blote voeten moest lopen, omdat je dan het beste grip had, hier stroomde overal water van de rotsen...echt een natuurwonder! Maar nu komt het, helemaal aan het einde moesten we, na door een aantal heel nauwe gangetjes gekropen te hebben, tot aan onze kin in het water om nog verder te kunnen lopen. Ewout durfde wel, maar voor mij ging dit toch wel iets te ver om in de schemerige licht in water te stappen, niet wetend waar je allemaal overheen loopt.
En aangezien we maar 1 gids hadden en 1 lamp, zat er niet anders op dan dat ik op een rots moest wachten totdat Ewout en de gids terug zouden komen. 20 minuten ging het duren zei de gids met een enorme big smile.....ik zie hem nog steeds genieten, hij zou namelijk het licht meenemen!!! Mensen, ik kan jullie garanderen dat 20 minuten best lang kan zijn in een grot, die zoooooooooooooo donker is (zwarter dan zwart) en waar je continu de geluiden van de vleermuizen hoort. Ik ben toch best trots op mezelf dat ik het gedurfd heb! Ik ging al die minuten dat ik daar stond alle foto's van de digitale camera bekijken....als ik langer was gebleven, had ik de volgorde van de foto's waarschijnlijk uit mijn hoofd geleerd:-):-):-). De route die Ewout had gelopen was super mooi, maar hij voelde zich heel bezwaard dat hij me daar alleen op de rots heeft moeten laten. Ach de situatie was echt zo grappig, ik vind het alleen maar goed dat hij wel is gegaan! Al met al; de grot was echt een super unieke ervaring! Ik heb die hele dag naar vleermuizen geroken, waarschijnlijk hebben ze op mij geshit, toen ik op die rots stond te wachten:-):-)!

Na Sagada zijn we na een paar lange busritten weer teruggegaan naar Manila om vanuit hier de vlucht naar Palawan te nemen. Hier hebben we eerst vanuit Puerto Princesa een island hopping tour gedaan, waarbij we veel hebben gesnorkeld. Meest bijzondere was een eiland met allemaal zeesterren bij het strand (zie ook foto).

Daarna zijn we weer met een typisch Filipijns vervoer, Jeepney (soort amerikaans schoolbus), die overvol was naar Sabang gereden. De Jeepneys voor lange afstanden zijn meestal zo vol, dat zelfs mensen op het dak van de bus zitten, waar ook alle grote bagage wordt vervoerd en geiten, varkens etc. In Sabang hadden we een mooie hut aan het strand. Hier hebben we de onderwaartse rivier bezocht, heel indrukwekkend en ook weer vol met vleermuizen:-). Die stank herkennen we uit duizenden.....net als dat we een kamelenscheet uit duizenden zullen herkennen (voor de mensen die het niet weten, dit was tijdens onze 4-daagse kamelen excursie door 1 van de woestijnen van India).
De onderwaartse rivier is meer dan 5 km lang, maar met de excursie wordt met een kleine boot waar 8 toeristen in kunnen, 1,5 km de grot in gevaren. De mensen de vooraan de boot gingen zitten, kregen de taak om de grote lamp te schijnen. Natuurlijk zijn wij vooraan gaan zitten, zodat wij konden bepalen wat we wilden zien:-):-):-). Je kan maar beter niet afhankelijk zijn van anderen. Gelukkig moesten we hier een helm op, want er is 1 vleermuis tegen de helm van Ewout aangevlogen....hahaha, ik moet er niet aan denken dat de vleermuis op Ewout zijn haar vast kwam te zitten.

In Sabang hebben we ook een Mangrove bezocht. Hier hebben we de "Lady Mangrove" ontmoet. Een zeer bijzondere Filipijnse vrouw (prettig gestoord), die de toeristen door de Mangrove vaarde. Wij waren de enige toeristen en kregen tijdens de rit een solo concert van haar. Ze ging op een mangrove boom staan en begon eerst in Engels dan in Filipijns te zingen. Ze had een verschrikkelijk lelijke stem, maar ze bleef maar zingen. Echt super gaaf en zonder gene!!! We hebben genoten!

Dat is trouwens wel iets wat ons opvalt in Filipijnen, mensen zingen hier graag! Het maakt niet uit hoe vals ze zingen, ze zingen gewoon. Zo hadden we een keer in een internetcafe te maken met een jongen die keihard en vals Filipijns aan het zingen was....niemand stoort zich eraan. Eerst keken we echt heel raar op, maar op den duur went het wel. Het is echt komisch! Of nog zo'n komisch gezicht, we liepen in Puerto Princesa in een grote winkel en opeens zagen we alle medewerkers (stuk of 30) in een rij, liedje zingen en dansen. Na 1 nummer gingen ze weer verder met hun werk. Echt fantastisch!!!
Filipijnen zijn echt fantastische mensen! Zo aardig, zoooooo beleefd en lachen veel! Ze zijn super dienstverlenend! Suus, als je mensen wil aannemen voor restaurants/hotels, de oplossing: neem Filipijnen aan:-)!!!



Na Sabang zijn we eerst per jeepney, dan per bus naar El Nido gereden. Weer in overvolle jeepney met 4 krijsende varkens op het dak! Zie ook foto, dan krijgen jullie een idee hoe vol zo'n jeepney kan zijn. De reis duurde 11 uur, poeehhhh, maar goed we hadden geen keus (of de boot nemen). Andere toeristen hadden de boot genomen, hun reis duurde ook 11 uur en was blijkbaar gevaarlijk, omdat ze te maken hadden met een ruige zee! De boten zijn hier smal en lang, absoluut geen grote boot en dus niet erg stabiel. Ook al moet je zoals Ewout uren op een rijstbaal zitten, liever de bus dan de boot! Vliegen is helaas niet mogelijk.



In El Nido hebben we 2 dagen snorkel excursies gedaan. Het bijzondere aan deze omgeving is dat het gebied bestaat uit een soort karstgebergten in zee met onbeschrijvelijk mooie strandjes en lagunes. Bijna bij ieder strand ligt een rif met heel mooi koraal. Wat wel jammer is dat het er veel regent! En niet een klein beetje, maar echt met bakken uit de hemel!



Morgen vertrekken we naar onze laatste bestemming in Filipijnen, namelijk het eiland Coron. De enige mogelijkheid om hierheen te gaan, is per boot. Ze zeggen dat de rit 8 uur duurt (meestal moet je dan nog een paar uurtjes bij optellen:-):-). Dit eiland schijnt een duikersparadijs te zijn, waar je veel scheepswrakken kan zien (hier is in WO II een hele vloot Japanse schepen gebombardeerd). Maar goed, we hebben net te horen gekregen dat als het weer slecht wordt, we helaas niet kunnen vertrekken. Dus dat wordt spannend!



Lieve mensen, we houden het hierbij, ik zal maar niet nog meer in detail treden:-):-):-)!!!



Veel liefs,

Ewout en Arzu