Nieuw Zeeland deel 1

Kia Ora lieve mensen,

Ohhhhhh wat was het wennen in Nieuw Zeeland.....wennen in vele opzichten: Allereerst het rijden natuurlijk! . Het is voor het eerst dat we in een auto rijden, waarvan het stuur aan de rechterkant is. Je moet links rijden, dat ging op zich wel goed.....Ewout heeft maar 2 keer tegen de richting in gereden:-), gelukkig was er op dat moment geen tegenligger (of verweg). De richtingaanwijzer en de ruitenwisser zijn precies andersom geplaatst, waardoor aan het begin heel vaak de ruitenwisser afging in plaats van de richtingaanwijzer:-). Je neigt al snel een afwijking naar links te hebben, waardoor het voor de bijrijder wel eens heel gevaarlijk uit kan zien als je langs een vangrail rijdt:-)....of wanneer je net de stoeprand raakt:-).

En dan de camper.....ohhh mijn God, ik (=Arzu) heb een week nodig gehad om hieraan te wennen! We hebben de coolste camper, maar absoluut NIET de comfortabelste. De ruimte is klein en al onze spullen liggen in lades die met planken bedekt zijn, waarop het bed ligt. Als je op één dag 20 keer de planken omhoog moet tillen om iets eruit te halen, kan ik je verzekeren dat je gefrustreerd raakt. Ik heb de camper echt zitten vervloeken aan het begin:-). Ook ging ik 10 keer op en neer tussen de douche/wc en onze camper, omdat ik weer iets vergeten was mee te nemen (heb nl veel spullen nodig:-)).....en tegen Ewout bleef ik maar vragen “hoe we dit 5 weken gaan volhouden”. Inmiddels zijn we 13 dagen verder en ik heb nu efficiente manieren aangeleerd om met de camper om te gaan. Ik vind het nu in ieder geval niet meer zo erg en ook best wel leuk. Maar 1 ding went nog steeds niet namelijk; om met al je spullen naar de douche/wc te moeten lopen. Ik vind dit echt verschrikkelijk!

Waar we ook aan moesten wennen is dat Nieuw Zeelanders ALTIJD “How are you doing today?” vragen. Dit is meer een beleefdheidsvraag, maar aan het begin ging ik hele verhalen zitten vertellen wat we die dag gedaan hadden of nog gingen doen.....maar dan zag je de desinteresse van de verkoper. Heel frustrerend:-):-):-)! Inmiddels zijn we hieraan wel gewend, totdat we gisteren in Wellington een nieuwe variant op deze vraag kregen: “How was your day so far”......jahhh wat moet je hier op antwoorden? We hadden gisteren problemen met een bank, want paar dagen geleden hadden we € 625,- gepind, maar kregen we geen geld uit de ATM. Nu bleek na het checken van internet dat die € 625,- wel is afgeschreven van onze rekening. Dus ging ik dit verhaal aan de verkoopster vertellen die de vraag aan ons had gesteld en dat we net bij een bank zijn geweest, die ons niet kan helpen en lekker verwijst naar onze eigen bank.....alsof Nederlandse bank hier wat aan kan doen...etc etc.Maar ook hier weer was de desinteresse van het gezicht van de verkoopster af te lezen. Vanaf nu gaan we alleen nog maar “fine, thank you” antwoorden:-).

We hebben 12 volle dagen op het Noordereiland doorgebracht, waarbij we voor het eerst hebben gedoken in koud zeewater bij de Poor Knights Islands in het Noorden van het Noordereiland. Dit was echt bijzonder, omdat we voor het eerst een pijlstaartrog (sting ray) van heel dichtbij hebben gezien! De vissen zijn in ieder geval groter dan de tropische vissen die we gewend zijn.

Naast het bezichtigen van enkele natuurwonderen, zoals Kauri bomen, geisers en zwavelbronnen hebben we ook cultureel meer opgestoken van de Maori’s die hier als eerste bewoners leven. Ook hebben we een kiwi-plantage bezocht en in een jetboat gezeten ,die keihard over een rivier vaarde en onderweg paar keer 360 graden heeft gespind (=cool).

Daarnaast zijn we actief geweest en 42 km gemountainbiked door heuvelachtig Coromandel naar verschillende mooie stranden, waarvan de hotwaterbeach echt heel bijzonder was. Dit is een strand, waarbij er bij het graven van een kuil, warm water uit de grond komt. En wij hadden natuurlijk weer de plek uitgezocht met het heetste water:-), zo heet dat we niet erin konden zitten of liggen:-). Dus gingen we naast de kuil meer richting de zee een nieuwe kuil graven, welke helemaal perfect was! Vervolgens konden we vanuit deze kuil lekker kijken naar alle voorbijgangers die hun voet in onze oude kuil staken en van schrik gelijk weer terugtrokken. Gemeen van ons hè?

Maar de echte topper van het Noordereiland was voor ons de Tongariro Crossing. Dit is een wandeling van 8 uur door en langs vulkanen heen, waaronder de vulkaan die als Mt Doom in Lord of the Rings fungeerde. Met een shuttlebus wordt je naar het beginstuk van de wandeling gebracht en aan het einde van de wandeling wordt je weer met de shuttlebus opgehaald (is 19 km de andere kant op). De ochtend dat wij de wandeling zouden doen, had de shuttle bus uit ons dorp besloten dat hij niet ging rijden, omdat het weer niet goed was (regen en zeer zware windkracht in de bergen). Dit vonden we echt zwaar shit! Wij zijn met dit soort dingen zo super eigenwijs en vastbesloten....dus besloten we om met onze eigen camper naar het beginstuk van de wandeling te rijden. Dit beginstuk van de wandeling is 7km van de hoofdweg af. Hier aangekomen, zagen we dat er shuttle bussen van andere dorpen wel waren gekomen. Maar goed, wij zijn aan onze wandeling begonnen en hoopten aan het einde een shuttlebus zover te krijgen om ons naar het beginstuk van de wandeling mee te nemen......Het waaide hard, maar gelukkig hield het gelijk al op met regen...Na 2 uur lopen hadden we nog maar iets van 120 meter te beklimmen om de top van de berg te bereiken, maar opeens zagen we een hele grote groep terugkomen....het waaide zooooooooo hard dat men het niet verantwoord vond om de berg te beklimmen.....we wilden niet opgeven, want de boeken schrijven dat dit één van de top 10 mooiste dagwandeling van de wereld is. We wilden dit absoluut niet missen, maar ook niet als enige 2 de berg overgaan, omdat we niet weten wat voor een eventueel gevaar ons te wachten staat. Een groep Duitsers zaten ook te twijfelen en besloten om het toch te proberen. Ewout en ik gingen voorop en het was echt super eng, want het waaide zoooooo hard.....onze stappen waren echt scheef door de wind. Van de grote Duitse groep bleven nog maar 4 over, de rest durfde niet en zijn teruggekeerd. In totaal hebben 8 man de wandeling afgemaakt. Misschien dom en onverantwoord dat we dit hebben doorgezet, maar dit was absoluut één van de meest spectaculaire wandelingen die we hebben gemaakt. Echt prachtig en absoluut het hoogtepunt tot nu toe van Nieuw Zeeland!!! Zo cool!!! Na 19 km zware wandeling, waren we voldaan en superblij!.......Nu maar hopen dat er een shuttlebus is die ons naar onze auto wil brengen, maar helaas, de enige shuttlebus die ons kant op rijdt, wil ons tot aan de kruising met de hoofdweg brengen.....dat betekent dat we nog 7 km naar onze auto moeten lopen. Gelukkig zaten 2 andere jongens die de wandeling ook hebben gehaald in dezelfde shuttlebus en wilden ons wel met hun auto wegbrengen......dat was 44 km rijden voor hun om ons bij onze auto te brengen, echt super aardig van ze!!! Het schept toch een band als je met zo weinig man de wandeling haalt, we hebben echt geluk gehad:-)!!!!!

Wat een ander hoogtepunt is, maar wel van een andere orde is dat gisteren in Wellington onze videocamera is gemaakt. Alle films van de afgelopen 3 maanden zijn gelukkig niet verloren gegaan. We gaan nu denk ik wel een backup maken:-).

Lieve mensen, we wensen jullie allemaal hele fijne feestdagen toe!

Heel veel liefs,
Ewout en Arzu